Da parte

Een depressie is niet zomaar een dipje. Bij een depressie staat iemand iedere dag opnieuw op met een somber gemoed dat de hele dag aanwezig is. Het is een verlies in interesse in de mensen en dingen om je heen en het beïnvloedt je volledige dagelijkse leven en je omgeving.

Bijna 1 op de 5 volwassen Nederlanders krijgt ooit in het leven te maken met depressie (bron: Trimbos). En bij veel mensen kan een depressieve episode regelmatig terugkeren. Op dit moment kampen ruim 800.000 mensen met een depressie. Hoewel er meer en meer wordt gesproken over depressie en er regelmatig aandacht aan wordt gegeven, rust er toch nog altijd een taboe op het hebben van een depressie. Mensen met een depressie vinden het lastig om een gesprek over hun aandoening te starten, en familie en vrienden mijden het onderwerp om de ander niet te kwetsen. Deze vicieuze cirkel moeten we met zijn allen doorbreken, want een depressie kan ons allemaal overkomen.

Door erover te praten kan iemand met een depressie voorkomen dat de klachten uitgroeien tot een onoverkomelijk probleem. Als we de ziekte bespreekbaar maken, dan staat iemand met een depressie er niet meer alleen voor.

De compositie over depressie heeft de titel ‘Da parte’. Om ons zo goed mogelijk in te kunnen leven in de klachten die mensen met een depressie hebben, zijn we op zoek gegaan naar hun eigen verhalen. Eén persoon omschreef haar depressie als het aan de kant staan van de samenleving. Ze voelde alsof ze niet meer meedeed en slechts observerend aan de kant van de bezigheden van haar familie en vrienden stond. In het Italiaans is dat ‘stare da parte’.

In de compositie worden verschillende symptomen van depressie verklankt. Uiteraard komen de neerslachtige gevoelens en het verlies in interesse in de dagelijkse bezigheden aan bod, maar ook wat minder bekende symptomen als verstoorde concentratie, slaapproblemen en gewichtsschommelingen.

De teksten die gebruikt zijn in ‘Da parte’ zijn een combinatie van citaten van mensen met een depressie en een beschrijving van het taboe rond de ziekte. De kritische vraag ‘waarom is iemand met een gebroken been anders dan iemand met een gebroken psyche?’ wordt enkele keren gesteld.